آفرینش

سیاره ی زمین در حدود چهار و نیم میلیارد سال پیش شکل گرفت. داخل زمین به چهار لایه تقسیم می شود که نوعی از سیارات سنگی است. هر لایه ویژگی های مخصوص خود را دارد و از کانی ها و عناصر گوناگونی تشکیل می شود. سطح سرد زمین با درون داغ و هسته ی آن ( به داغی 9000 درجه ی بارنهایت) اختلاف دمایی زیادی را دارند.

چهره های گوناگونی در سطح زمین دیده می شود که نشان از پیچیدگی سیاره امان می باشد. سطح این سیاره نسبت به دیگر سیارات بی نظیر است به خاطر این که تنها سیاره ای است که از مقدار زیادی آب پوشیده شده است. آب شکل دهنده برخی از اشکال سطحی زمین مانند رودخانه ها، اقیانوسها، سواحل و دریاچه ها به شمار می رود. دیگر چهره های سطح زمین مانند کوهستان ها، زمین لرزه ها و آتشفشان ها زمانی بوجود می آیند که قطعات بزرگ لایه ی بیرونی زمین ( صفحات) مطابق نظریه ی تکتونیک صفحه ای به آرامی حرکت می کنند.

 درون زمین از چه قسمت هایی تشکیل شده است؟

ادامه برای فردا

 به گفته برخی از جغرافی دانان زمین دارای هفت قاره است. برخی دیگر از دانشمندان جغرافیایی تعداد قاره های سطح زمین را به دلیل در نظر گرفتن قاره ی اور آسیا که شامل دو قاره ی اروپا و آسیا می گردد، شش قاره عنوان می کنند.

بزرگ ترین قاره آسیاست . آفریقا از نظر وسعت در مقام دوم قرار دارد . قاره های دیگر به ترتیب وسعت عبارتند از آمریکای شمالی ، آمریکای جنوبی ،قطب جنوب ،اروپا و اقیانوسیه است .

قاره ها چه ویژگی هایی دارند ؟

قاره ها همه ی خشکی های سطح زمین را در بر می گیرند. این خشکی های بزرگ دشت ها و کوهستان ها، بیابان ها و دریاچه ها را در خود جای داده اند.

مردم شهرها را در قاره ها می سازند تقریباً  تمام مردم زمین روی قاره ها زندگی می کنند. بیشتر مردم در آسیا و بقیه در دیگر قاره های سطح زمین جمع شده اند .

حاشیه ی یک قاره در ارتباط مستقیم با اقیانوس است . لبه ی  قاره می تواند هم صاف و هموار ، و از یک ساحل شنی تشکیل شده باشد، و هم می تواند به صورت صخره ای و پرشیب باشد . لبه ی قاره ها به سمت پایین و زیر دریا سرازیر می شوند .

قاره ها چگونه پدید آمده اند؟

زمین شناسان معتقدند که میلیون ها سال پیش زمین تنها از یک قاره تشکیل شده بود . آنان نام این قاره عظیم را «پانگه آ» گذارده اند. پانگه آ درحدود200000000 سال پیش به دو قاره تقسیم شد. زمین شناسان نام های «گندووانا» و «لورازیا» را برای این دو قاره برگزیدند.

قاره ها چگونه حرکت می کنند ؟

قاره ها به خاطر این که از صفحات بزرگ تشکیل شده اند،می توانند حرکت کنند. این صفحات به اطراف خود حرکت می کنند .

قاره ها روی این صفحات واقع شده اند. این صفحات روی لایه ای از مواد سنگی مذاب و داغ حرکت می کنند.

در برخی از مکان ها صفحات دچار شکستگی می شوند، در بعضی جاها این صفحات از هم دور می شوند . یکی از مکان هایی که جدا شدگی صفحات اتفاق می افتد درکف اقیانوس اطلس واقع شده است . سنگ های داغ مذاب در شکستگی کف اقیانوس به آرامی به سمت بالا حرکت می کنند، هنگام خروج این سنگ های داغ، سرد شده و سخت می گردد، در این صورت کف دریایی جدیدی رابه وجود می آورد .به خاطر این که بستر جدیدی در کف دریا اضافه می شود، اقیانوس اطلس وسیع تر می گردد. در نتیجه ی این فرایند است که اروپا و آمریکا به آرامی از هم دور می شوند.

در این تصویر نحوه ی دور شدگی صفحات زمین و خروج مواد مذاب دیده می شود.

آسیا را سرزمین کوهستان هاو رودخانه های بزرگ می پندارند. کوهستان هایی بلند و سر به فلک کشیده و رودخانه هایی طویل که از کشتزار های حاصل خیز می گذرند. آسیا را سرزمین جنگل های بارانی و شهرهای پرجعمیت می دانند. جنگل های پر باران حاره ای مملو از جانوران ناشناخته و شهر های عظیم پرجمعیت را در آسیا می توان مشاهده کرد. همه ی آنچه گفته شد برای آسیامتصور می گردد. اما شماهم درباره ی آسیا نظر هایی را خواهید داشت.

 زمانی که یک وزغ چشم قرمز مادر، برگ درختی را که روی آب شناور است پیدا می کند، تخم هایش را روی آن قرار می دهد.

بچه وزغ های کوچک در درون تخم ها کم کم شروع به رشد و نمو می کنند، تا زمانی که از تخم ها در می آیند.

به بچه وزغ های کوچک لارو  یا کرم وزغ می گویند، این کرم ها می توانند در اب شنا کنند و غذا بخورند تا رشد کنند.

زمانی نمی گذرد که پاهای آن ها رشد کرده و دم هایشان ناپدید می گردد.

در چنین زمانی است که ان ها کاملاْ شبیه وزغ می شوند.

وقتی که وزغ های کوچک از آب بیرون می آیند،با پاهای درازی که دارند، می پرند.

وزغ های چشم قرمز درختی پنجه هایی شبیه فنجان و پاهایی ویژه دارند که به بالا رفتنشان کمک می کند.

آنها از حشرات روی درختان و گیاهان تغذیه می کنند.

بال یخی

دولفین ها خیلی دوست دارند که به بیرون از آب بپرند.

این دولفین ها برای سرگرمی و بازی به هوا می پرند.

بسیاری از انواع دولفین ها در اقیانوس و اطراف هاوایی زندگی می کنند. 

زمانی دولفین ها به سطح آب می آیند که نیازمند گرفتن هوا و تنفس هستند.

دولفین ها جانورانی با هوش و زرنگ هستند. آنها با بکار گیری صوت های گوناگون با یکدیگر صحبت می کنند.

خفاش وامپیر یا خون آشام نامی عمومی برای خفاش هایی است که خون دیگر حیوانات را می مکند. افسانه ها و اسطوره ها در تمام جهان، خفاش ها را به عنوان اهریمنان خون آشام به تصویر می کشند. خفاش های خون اشام در همه جا زندگی می کنند، اما سه گونه ی آن ها در آمریکای مرکزی و جنوبی وجود دارند.

طول بال این خفاش ها ( متعلق به طبقه ی دسمودوس روتوندوس ) حدود هشت اینچ و بدن آن ها به اندازه ی انگشت شست آدمی بزرگسال می باشد. اگر نوع تغذیه و برنامه ی غذایی آن ها نبود، مردم توجه زیادی به این جانوران کوچک نداشتند. خفاش های خون آشام از خون پرندگان بزرگ، گله ها، اسب ها و خوک ها تغذیه می کنند.

به هر حال این جانوران چه می کنند؟ چگونه خون قربانیان خود را می مکند؟ با دندان های تیزی که دارند، بریدگی های ریزی را در پوست حیوانی که خوابیده است،ایجاد می کنند. بزاق خفاش ها دارای ماده ای شیمیایی است که از لخته شدن خون جلوگیری می کند. بنابر این خفاش براحتی می تواند خونی را که در زخم ایجاد شده بمکد. ماده شیمیایی دیگری که در بزاق آنها وجود دارد، ماده ی بی حس کننده ای است که جلو بیدار شدن حیوان را می گیرد.

خفاش های خون آشام شکار خود را از طریق صدا، بو و پژواک پیدا می کنند. در این هنگام آن ها در یک متری سطح زمین به پرواز در می آیند و از حسگر های ویژه ی گرمایی استفاده می کنند که در بینی هایشان قراردارد و به آنها کمک می کند تا سیاهرگ هایی را پیدا کنند که به پوست بدن شکارشان نزدیک است.

دانشمندان به این نتیجه دست یافته اند که بزاق این خفاش ها در جلوگیری از لخته شدن خون بهتر از هر ماده ی دارویی دیگر می باشد. شاید روزی این جانوران در پیشگیری حملات قلبی و سکته ها کمک موثری باشند.

خفاش های خون آشام یکی از انواع گونه هایی است که به عنوان آفت به آنها توجه می گردد.اما میلیون ها خفاش سودمند وجود دارند که مردم ان ها را به اشتباه به جای خفاش های خون آشام نابودشان می کنند